Ergens in Veenendaal: snackbar Marinelli

Ergens in Veenendaal: snackbar Marinelli

  Historie
Henk Mark in een smetteloos witte jas in zijn ijs- en snackbar Marinelli in de Hoofdstraat omstreeks 1965. Het pand is overigens nog steeds een snackbar! (Foto: familiearchief Mark)
Henk Mark in een smetteloos witte jas in zijn ijs- en snackbar Marinelli in de Hoofdstraat omstreeks 1965. Het pand is overigens nog steeds een snackbar! (Foto: familiearchief Mark)

VEENENDAAL - Wie kent het nog uit de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw? Gevestigd tussen slagerij Van Hunnik en lampenwinkel De Kampioen aan de Hoofdstraat in Veenendaal: ijs- en snackbar Marrinelli. Een uitgaansplek voor de jeugd van toen.

Door Anne Slok

Vandaag kom ik binnen bij oud-eigenaar Henk Mark. Een man die vanaf de eerste minuut weet te boeien met zijn verhalen. Henk, net 86 geworden, begint te vertellen over het ondernemerschap van zijn ouders. Vader had een grossierderij en moeder bleef thuis in de kruidenierswinkel.

Holleweg

"Ja", vertelt Henk, "tegenwoordig gaan ze met een auto op pad. Mijn vader had de spullen in een koffer gepakt en ging zo de boer op". Henk trouwde in 1954 met Wil en betrokken een huis aan de Holleweg. De twee dochters, geboren in hetzelfde huis, werden als gevolg van de gemeentelijke herindeling in verschillende gemeentes ingeschreven. Wat in 1959 nog Renswoude was, werd per 1 januari 1960 Veenendaal.

Het ondernemen heeft Henk van huis uit meegekregen. Hij liep al langer met het plan om ijs te maken en te verkopen in de schuur achter zijn huis. Hij sprak hierover met zijn twee tantes die hem duidelijk maakten dat dit geen kans van slagen had. Nee, zeiden ze, als je succes wilt hebben moet je 'in 't Veen' gaan zitten. Het was wel duidelijk dat ze daar de Hoofdstraat mee bedoelden. Het pand van A. Hijnekamp, tegenover het oude gemeentehuis, wat duidelijk op de trouwfoto van Henk en Wil is te zien, werd gekocht.

IJsbereiding

"Ik heb zelfs een diploma ijsbereiding gehaald," zegt Henk. "Ik moest een seizoen lang daarvoor een dag in de week naar Den Bosch. En kroketten maken had ik ook nog nooit gedaan. Dat leerde ik weer van een vertegenwoordiger". Marinelli ging in 1960 van start. "We waren elke dag open tot elf uur 's avonds. Vanaf de eerste dag liep het als een trein". Op zondag waren we dicht. Henk weet prachtige verhalen. Hij geniet er nog van als hij zich herinnert dat er vaak op vrijdagavond een groep Duitsers op bromfietsen uit de mijnstreek kwam. Waar ze bleven slapen? ''Soms hadden ze een tent mee, of sliepen bij de familie Sukkel naast de D.S. in De Zandstraat. Ach, het was allemaal niet zo moeilijk toen. Ik weet ook nog dat ze bivakkeerden op De Thijmse Hucht bij Rhenen.

Gebit

Een ander voorval: "Het was op een vrijdagavond, een vaste bezoeker kwam binnen maar had al de hoogte zoals wij dat noemden". "Mijn vrouw vertelde hem dat hij beter naar huis kon gaan".

"Zaterdag was hij er weer om een beetje schuchter te vragen of zijn gebit bij ons was blijven liggen".

Willy vertelde hem dat hij thuis nog maar eens goed moest zoeken, waarop de man antwoordde dat hij per ongeluk bij de buren naar binnen was gegaan en daar de nacht op de bank had doorgebracht."

De buurman was de volgende ochtend flink geschrokken.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden