Ingezonden brief: 'Zijn gemeentelijke kosten voor jeugdzorg te beteugelen?'

Ingezonden brief door Tj. Strubbe te Amerongen.

''Uit onderzoek bleek dat de kosten voor een gemeente ten aanzien van jeugdzorg voornamelijk veroorzaakt wordt door de jeugdbeschermingsketen, de drang- en dwangzorg, ondertoezichtstellingen en uithuisplaatsingen. De Wmo en de Jeugdwet bepalen dat de gemeenten deze kosten moeten vergoeden, als hulpplicht.

Dat de jeugdbescherming kostenopdrijver is, blijkt uit een evaluatie van de aanpak bij 300 gezinnen in Midden-Groningen.

Het is evident dat aan deze kostenpost wat gedaan moet worden. Temeer daar een beschermingsmaatregel vaker schadelijk blijkt dan beschermend.

Dat bleek uit diverse wetenschappelijk onderzoeken in de laatste tien jaar. Een conclusie uit een groot onderzoek in de VS door Susan L. Smith was dat de reguliere jeugdzorg niet de nodige kennis matcht bij de case. Joseph J. Doyle jr vond dat kinderen die in aanmerking kwamen uithuisgeplaatst te worden, beter af waren waar ze thuis mochten blijven met passende zorg aan het gezin. Prof. Jo Hermanns vond dit ook in Zeeland.

Het wegplaatsen van een kind, weg bij diens vertrouwde ouder of ouders, wordt door internist prof.dr.med. Ursula Gresser als 'ziekmakend' neergezet, na 6 studies in deze te hebben samengevat.

“Kinderen hebben contact nodig.” Gevaar voor depressie blijkt bij scheiding of wegplaatsen groot: “Omgangssabotage, het contact saboteren tussen kind en ouder(s), zorgt dat kinderen gescheiden van een of beide ouders ziek worden”, zegt specialist-arts prof. Ursula Gresser.  Dat weghouden van een kind van één of beide ouders heeft psychische consequenties! Dat kan een gescheiden ouder doen, maar het zijn ook duizenden uithuisplaatsingen per jaar door de jeugdbeschermingsketen Veilig Thuis, Raad voor de Kinderbescherming en ‘gecertificeerde instellingen’.

Gresser heeft zelfs een woord aan rechters geweid: “Na deze publicatie kunnen rechters niet meer zich verschuilen door dit kindbelang te negeren. De rechter (of gezinsvoogd) die nu nog contactbeschadigend handelt, handelt willens en wetens kind-beschadigend, een vorm van institutionele kindermishandeling.” Dat begrip nam het Europese Hof v.d. Rechten v.d. Mens ook in een arrest, een uitspraak, op.

"Contactsabotage naar ouders maakt kinderen na de scheiding ziek", zegt Ursula Gresser. Dit geldt zeker ook bij Uithuisplaatsingen, dubbelop. Het verlies van contact met levende ouders schaadt kinderen ongeveer twee keer zo lang en drie keer zo intens als het contactbreuk wegens de dood van een ouder."

Daniel R. Weinberger vond zelfs dat het erfelijk materiaal in cellen beschadigd kan raken door dat wegplaatsen. Hij noemde het wegplaatsen giftig voor het DNA in langetermijneffect.

Het wordt dus tijd dat niet  diagnostisch-onbevoegde jeugdzorgwerkers onderzoeken of een beschermingsmaatregel met die gevolgen nodig zou zijn, doch een specialist die de schadelijke kanten beter in het oog heeft. Zo adviseerde prof. R.J. van der Gaag in diens oratie om diagnosticerende specialisten als poortwachters voor een beschermingsmaatregel aan te stellen.

Een degelijker nulmeting om te bepalen of een beschermingsmaatregel wel nodig is en effectief werkt kan – zo de maatregel nodig blijkt – om deze vorm van ‘zorg’ te volgen en evalueren, en zo dit wegplaatsen te verkorten. Natuurlijk is goede en brede voorlichting van een specialist ook nodig om een maatregel met drang of dwang te voorkomen; geeft ouders de keuze na die preventieve voorlichting. Temeer daar veel ouders niet eens weten van er wetten zijn die hun gezag kan afnemen. Weten ze het tijdig wel, en worden ze goed voorgelicht, dan is zo’n maatregel toch vaak niet nodig, en voorkomt dan kosten voor de gemeente, en voorkomt schade waar vele wetenschappers op duiden.''

Bronnen:

Een bron met verzameld wetenschappelijk onderzoek m.b.t. jeugdbescherming en die gemeentelijke kosten: https://vechtscheidingen.jimdofree.com/wetenschap/briefaangemeenten/ .

Andere samenvatting van wetenschap ten gunste van jeugdzorgkinderen: https://jeugdzorg.wixsite.com/jeugdzorg/wetenschapvoorbeleid -- iets wat de jeugdbeschermingsketen niet wìl weten.

Kinderrecht IVRK art. 24 lid 1 op: https://www.kinderrechten.nl/kinderrechten-vw/artikel-24-gezondheid/ : "Lid 1 De Staten die partij zijn, erkennen het recht van het kind op het genot van de gróótst mógelijke mate van gezondheid èn op vòòrzieningen voor de behandeling van {ook pedagogische en psychologische} 'ziekte' en het herstel van die gezondheid. De Staten die partij zijn, streven ernaar te waarbòrgen dat gèèn ènkel kind diens recht op toegang tot deze voorzieningen voor gezondheidszorg wordt onthouden."

De vragen voor niet-orthopedagogische rechters en politici op: https://kinderbescherming.jimdofree.com/brieven/brief-aan-tweede-kamer-2011/brief-wegkijken-van-wetenschap/ .

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden