Foto: Martin Brink

Column door Lilian Steensma-Valkenburg: 'Eindig'

''De afgelopen weken kreeg ik op verschillende manieren zijdelings te maken met de dood. De dood kwam niet zó dichtbij dat het mijn eigen wezen raakte, maar dichtbij genoeg om er even door te worden stilgezet. Dat heb je soms, hè?
Dat er in je omgeving ineens meerdere mensen overlijden. Sommigen vanwege ouderdom of ziekte. Als sterven een einde maakt aan ondraaglijk lijden, kan de dood als verlossing worden ervaren.
Dan lukt het je misschien op een relatief natuurlijke manier om het afscheid van een geliefde een plek te geven.
In andere gevallen wil je de dood liefst met alles wat in je is ongedaan maken. Dan lijkt het brein te klein voor de keiharde feiten. Bijvoorbeeld als er een kind sterft door ziekte of een tragisch ongeval. Hartverscheurend en ten hemel schreiend.
Tijdens een wandeling door de Prattenburgse bossen overpeinsde ik de dood.
Peinzen en wandelen gaat goed samen. Probeer maar eens. Ik dacht na over mijn eigen eindigheid en die van mensen die me na aan het hart liggen.

Dat zijn er best veel. Ik realiseer me misschien vaker dan nodig is dat het leven ons zomaar kan ontglippen. Leven is genade, de dood onafwendbaar. Eén ding is zeker: mijn leven op aarde komt eens ten einde. Het jouwe ook.
We zijn het in onze cultuur niet gewend, maar misschien is het helemaal niet gek om onze sterfelijkheid zo nu en dan eens te bespreken. Desnoods onder het genot van een goed glas wijn of een doos bonbons. Niks mis mee. Liefhebben is niet zonder risico’s. Onvoorwaardelijk houden van maakt de mens kwetsbaar. Maar juist die kwetsbaarheid geeft houden van zo'n prachtige glans.
Het zegt iets over de onschatbare waarde van relaties. De Engelsen zeggen het zo mooi: 'It’s better to have loved and lost, than to never have loved at all.'
Rouwen om het verlies van een geliefde is minder erg dan nooit liefde te hebben gekend. Je tranen zijn de prijs die je betaalt voor de liefde. Klinkende, klaterende munt.
Best kans dat de winst die liefde oplevert het risico op intens verdriet aanvaardbaar maakt. Best kans ook dat mijn woorden je raken of zelfs kwetsen omdat je net een geliefde verloor en je je door mij onbegrepen voelt. Dat kan ook. Het spijt me. Liefs en sterkte.
Ik blijf pleiten: heb lief. Hartstochtelijk en zonder voorwaarden. Ondanks de risico’s. Verpand je hart en verwacht geen garanties. Loop blauwtjes. Stap over je ego heen.
Kus, knuffel en koester. Leef niet in angst voor het afscheid dat eens komt, maar wees je er soms wel even van bewust. Het besef van eindigheid maakt relaties des te kostbaarder.
Mensen, heb lief.''

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden