Sharon heeft een verstandelijke beperking. Moeder Mariëtte (inzet) is gebroken nu ze haar dochter niet meer kan zien.
Sharon heeft een verstandelijke beperking. Moeder Mariëtte (inzet) is gebroken nu ze haar dochter niet meer kan zien. (Foto: )

Deze tijd is drama voor verstandelijk beperkten

Door Lilian Steensma-Valkenburg

Veenendaal - Sharon is 21 jaar. Omdat ze op het verstandelijke niveau van een vierjarige functioneert, woont ze sinds een aantal weken in een instelling. ‘De overgang van thuis naar zelfstandiger wonen ging wonderbaarlijk goed. Totdat de coronacrisis uitbrak’, vertelt haar moeder Marriëtte verdrietig.

De coronapandemie en de maatregelen om dat tegen te gaan, treft echt iedereen. Van hoog tot laag, zogezegd. We krijgen allemaal het dringende advies om binnen te blijven zitten, grootouders vanaf een zekere leeftijd zien hun kinderen en kleinkinderen even niet meer, ouderen krijgen geen bezoek en voor wie zich al alleen voelde, is de wereld nóg eenzamer geworden. Soms zijn er kleine lichtpuntjes. 

Markten

Neem nu de drie markten in Veenendaal. Non-food, dat is handel anders dan voedsel dus, mag niet meer maar de andere kramen nog wel. De visboer blijft open, de groentenman en de kaasboer ook. Uiteraard wel onder strenge voorwaarden: afstand houden en maatregelen treffen die bezoekers niet kunnen ontwijken. Hoe anders was het in Ede. Daar werd de markt zaterdag tegen het middaguur gesloten omdat bezoekers geen afstand hielden.

Een verjaardagsfeest thuis geven is sinds donderdag ook verboden. Iedereen die met meer dan twee in de openbare ruimte is en onvoldoende afstand houdt, kan rekenen op een boete tot wel 400 euro per persoon. Ook grote evenementen kunnen niet doorgaan tot 1 juni. Ook daarna is niets zeker. De Rijnweek in Rhenen is afgeblazen maar ook de Heideweek in de gemeente Ede. En die vindt pas in de laatste week van augustus plaats. De voorbereidingen voor dit soort grote bijeenkomsten vinden al vanaf deze maand plaats en er zijn teveel onzekerheden om ze door te laten gaan, zo oordeelt de organisatie.

Opgesloten

Ouders mogen hun kinderen die in een instelling wonen ook niet meer zien. Neem nu moeder Mariëtte en haar dochter Sharon uit Veenendaal. ‘Gisteravond brak ik,’ zegt Marriëtte van Wagensveld door de telefoon. De pijn en frustratie zijn in haar stem te horen. ‘Vanwege corona mag Sharon haar huis niet uit en ik mag er niet naar binnen. Dat is aan mensen zoals Sharon niet uit te leggen. Ze zijn opgesloten in een ‘open’ instelling, gevangen in hun eigen lijf. Een lijf dat graag knuffelen wil, vooral omdat communiceren met woorden vaak moeilijk is.’ Maar knuffelen is voorlopig verboden. En het valt niet te voorspellen wanneer Mariette haar dochter weer in haar armen kan sluiten. 

Mondkapjes

In Sharons instelling zijn verschillende bewoners en begeleiders besmet met het coronavirus. ‘Echt, álle bewondering en dankbaarheid voor de begeleiders die er met gevaar voor eigen leven hun werk doen. Als zij de kamer van een besmette bewoner ingaan, dragen ze beschermende kleding en mondkapjes. Maar die zijn maar zeer beperkt in voorraad. Ook aan desinfecterende middelen is een ernstig tekort. Het is verschrikkelijk… Als iemand nog een voorraad heeft liggen, ik hoor het graag!’ zegt Marriëtte. ‘Als we íets van deze crisis leren, dan is het wel dat er onverantwoord veel is bezuinigd op de zorg voor onder andere gehandicapten, ouderen, en kinderen in kwetsbare situaties. De werkvloer heeft het onverantwoord zwaar.’

Eenzaam

Niet alleen het coronavirus vormt een gevaar. Voor een grote groep extra kwetsbare Veenendalers is eenzaamheid misschien wel net zo gevaarlijk. Gedrag en patronen die met moeite zijn aangeleerd, geven geen houvast meer. Dagbesteding en sociale contacten zijn weggevallen. Sharon is aangewezen op haar huisgenoten, haar begeleiders en op de dagelijkse videotelefoontjes met Marriëtte, haar verdere familie en vrienden. ‘Contact is ontzettend belangrijk! In welke vorm dan ook. Een oproep aan iedereen: kijk eens om je heen. Ook bij jou in de buurt wonen kwetsbare mensen. Zoek contact. Stuur een kaart. Doe een knutselpakketje door de brievenbus. Bel, mail, zwaai, schrijf… In vredesnaam, vergeet ze niet.’ 

Dankbaar

Is er voor Sharon een lichtpuntje? ‘Ja!’ zegt Marriëtte. ‘Muziek helpt! Muziek overbrugt elke afstand. Ik stuur Sharon dagelijks een link naar een liedje van Elly en Rikkert. Liedjes die zijn opgeslagen in haar hart. Muziek biedt troost en rust.’ Wat Sharon ook helpt, is haar vertrouwen op God. Mariette: ‘Ze weet zich veilig in Jezus’ armen. Prachtig, daar ben ik dankbaar voor. Maar ik kan niet wachten tot ik mijn eigen armen weer om haar heen kan slaan.’

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden