Op een goed moment had rijschool De Toerist liefst 17 mensen op de loonlijst staan. Links eigenaar Wim Spies. (Coll. familiearchief)
Op een goed moment had rijschool De Toerist liefst 17 mensen op de loonlijst staan. Links eigenaar Wim Spies. (Coll. familiearchief) (Foto: )

Uit de historie van De Toerist Veenendaal: de hete melkbus zakte door het ijs...

Door Anne Slok, Oud Veenendaal

Veenendaal - Vanaf het moment bij binnenkomst in zijn appartement aan de Kerkewijk/Parallelweg, tot aan het punt van vertrek is hij één grote spraakwaterval. Maar dan wel op een hele prettige manier. Hij is geboren op 4 oktober 1933. Trouwde in 1955 met Martina de Kievid, de stille kracht in hun huwelijk zoals hij het zelf een paar keer zo mooi noemt. Ze kregen twee dochters: Marian en Marijke. We zijn op bezoek bij Willem Spies.

Wim heeft vele jaren rijschool De Toerist aan de J.P.C. Leinweberstraat gehad. Hij was er de oprichter van. De rijschool ging medio februari failliet. Maar daar had Willem niets mee van doen. Het was de tweede eigenaar na hem die de verkeersschool liet gaan.
Willem kan veel vertellen over De Toerist die meer dan vijftig jaar heeft bestaan. Hij vertelt ook breeduit over zijn leven en hoe het allemaal gekomen is om in de rijschoolbranche te gaan.
We laten hem graag aan het woord in deze rubriek over het Veens verleden. Een volgende maal vertelt hij over de oorlogsjaren in de omgeving van de Gortstraat en de Munnikenweg.

'Willem de derde'

De slogan 'Wie zoekt kent de Toerist niet, wie de Toerist kent zoekt niet' is nog steeds bekend bij menige Veenendaler die bij hem het rijbewijs heeft gehaald. Het stond op de vrachtwagens. Geboren als derde kind van 13 leverde hem in het gezin de bijnaam Willem de derde op. Hij praat met trots over zijn ouders.
Wim heeft een mooie en liefdevolle jeugd gehad. Vanaf zijn 12e begon zijn handelsgeest op te bloeien. Chocomel en koek verkopen op het ijs maar jammer dat de hete melkbus door het ijs zakte en onverkoopbaar was. Maar, zo vertelt hij, het was wel een wijze les.
''Mijn vader had met vijf broers een groothandel in huiden, lompen en metalen. Ik ben zelf ook de boer opgegaan met mijn fiets. Dan kocht ik ook handel op. De eerste week verdiende ik 9 gulden. Een week later verloor ik er 17 door een te hoge inkoop.''
“In mijn diensttijd haalde ik mijn rijbewijs en volgde ik daar de specialistenopleiding om rijlessen te mogen geven, iets waar ik later blij om was. Na mijn diensttijd, we woonden in een noodwoning aan de Nieuweweg, kocht ik een huis annex café De Bijenkorf aan deze weg. De loop was er uit maar ik redde het om er een bloeiend iets van te maken.
Het was een mooie tijd. Heb het op een goed moment verkocht en verhuisde naar de Leinweberstraat, naar het huis van Drost, de bloemist.
Daar besloot ik om een rijschool te beginnen. Ik zat toen al in de verhuur van auto’s”.

Theorie

Wim dreunt de nummerplaten op van zijn eerste leswagens en weet dat Paula Kroes, Wim Veldhuizen, Aart van de Brandhof en Dik van Wijk zijn eerste klanten waren. “Drie keer in de week gaf ik theorie. Ik had een partij schoolbanken bij de Nieuwewegseschool gekocht. En vaak waren alle plekken bezet. Ik had ook een paar mensen die niet konden lezen of schrijven. Die gaf ik apart les. Daar vroeg ik geen geld voor.
Het was goed om ook eens wat voor iemand te betekenen. Maar nadat ze geslaagd waren kreeg ik een enveloppe met inhoud. Daar word ik stil van. Had het niet verwacht”. Wim heeft veel anekdotes, zoals die keer dat een man maar met zijn linkervoet op de koppeling bleef zitten. “De volgende les had ik een stuk touw om die voet gebonden. En gaf telkens een rukje als hij weer met die voet op de koppeling ging staan. Dat werkte. Alleen was ik vergeten het touw los te maken toen hij uitstapte en dus hard op de grond viel”.
De Toerist is niet meer. Maar wat blijft zijn de mooie herinneringen...

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden