Erik Willemsen in de tuin van De Engelenburgh. (Foto: Rick Praamstra)
Erik Willemsen in de tuin van De Engelenburgh. (Foto: Rick Praamstra) (Foto: )

Geestelijk verzorger Erik Willemsen van De Engelenburgh: 'Luisteren heel belangrijk hier'

Door Rick Praamstra

Veenendaal - Veenendaal kent vele christelijke gemeenten en stromingen. De Rijnpost portretteert in een serie hun dominees, voorgangers en pastoor. Vandaag is Erik Willemsen (36), predikant en geestelijk verzorger van woonzorgcentrum De Engelenburgh aan het woord. 'Ik wil graag onvoorwaardelijk aanwezig zijn'.

Erik Willemsen is ruim twee weken geleden bevestigd als predikant tijdens een dienst in de Vredeskerk. Hij nam daarin het 'beroep met bijzondere opdracht' aan. Hij is in dienst van zorggroep Charim (De Engelenburgh is een van de locaties) die een samenwerking heeft met Hervormd Veenendaal. Hij is beschikbaar voor geestelijke bijstand voor de bewoners en zal regelmatig preken in De Engelenburgh. De baan is zijn eerste klus als predikant.

Tijdens de dienst voelde Willemsen wel enige nervositeit, maar dankbaarheid overheerste. "Je leeft jaren naar het predikantschap toe. Het is nu zo ver en nu gebeurt het. Ik zie hier de goedheid van de Here God in. Hij heeft mij tot op dit punt gedragen op deze weg en mij over de drempel van het predikantschap gedragen. Je kunt je als mens heel beperkt voelen, nietig zijn op een bepaalde manier. Dit soort grote dingen komt van God uit. Ik voel me daarover verwonderd en dankbaar."

Onder ogen

Al jong is de Veenendaler heel bewust met het geloof bezig en duikt hij ook in literatuur van schrijvers die zich afkeerden van het geloof. "Ik weet nog dat ik als vijftienjarige 'Wie God verlaat heeft niets te vrezen' van Maarten 't Hart las. Ik had hier behoefte aan omdat ik wilde weten of de kritiek die op mijn geloof werd ingebracht, houdbaar is. Daar wilde ik een antwoord op zoeken. Ik wilde niet wegvluchten voor een andere visie, maar deze onder ogen zien. Achteraf denk ik wel eens dat het ook heel anders had kunnen uitpakken. God heeft mij hierin vastgehouden."

Hij acht zich na zijn vwo-diploma nog niet klaar voor een studie Theologie en gaat Psychologie en Filosofie studeren. Hij volgt wel extra vakken als godsdienstpsychologie en godsdienstfilosofie. "De kerkvader Augustinus heeft ooit gezegd 'ik verlang twee dingen te kennen: God en de ziel'. Ik herken dat heel erg. Tijdens mijn studies speelde dat stukje verlangen naar de ziel; hoe zit de mens dan in elkaar? Daar sijpelde ook iets doorheen van het verlangen om God te leren kennen."

Na deze studies volgt in deeltijd een studie Theologie die hij in 2013 afrondt. Hij doet hierna onderzoek aan de Protestantse Theologische Universiteit en volgt een master waardoor hij beroepbaar wordt als predikant. Hij is sinds maart al geestelijk verzorger bij De Engelenburgh. "Het is bijzonder zinvol werk. Het motiveert mij zeer omdat het voor bewoners echt van belang is dat er iemand is die een moment de tijd voor ze neemt en naar hun levensverhaal luistert. Ik denk dat luisteren hier heel belangrijk is."

Confronterend

In De Engelenburgh wonen bewoners die in hun laatste levensfase zitten. De dood is dan regelmatig een gespreksonderwerp. "Het is, denk ik, een belangrijk thema om over te praten en ik ben blij dat veel bewoners hier ontvankelijk voor zijn. Sommige bewoners zien er tegenop, anderen gaan er makkelijker mee om. Het is ook voor mij confronterend; ik kom weleens bij mensen die foto's van vroeger op hun kamer hebben staan, foto's waar ze 20, 30 of 40 jaar oud zijn. Dan denk ik 'zij waren ooit zoals ik nu ben'. Dat is een confronterende gedachte."

Een gesprek over de dood met bewoners volgt geen vast scenario, maar er is wel een boodschap die de kersverse predikant graag wil meegeven. "Mag ik dat schetsen met een oude psalmregel? 'Want beter dan dit tijd'lijk leven is Uwe goedertierenheid' (Psalm 63 vers 2). De kern van deze gedachte: dit leven is niet het een en al. Of er nu vreugde of verdriet is, er is meer. Meer in dit leven en meer voor het leven hierna. Dat 'meer' zit in hoe je je verhoudt tot de Here God."

Sommige gesprekken zijn zwaar, zegt Willemsen. "Af en toe maak je mensen mee die in moeilijke omstandigheden zitten. Ik probeer me daar niet voor af te sluiten en het bij me binnen laten komen. Ik lijd dan als het ware een stukje met hen mee en wil graag onvoorwaardelijk aanwezig zijn. Dat haalt mij uit mijn comfortzone, maar heeft voor bewoners een buitengewone betekenis."

Horizon

Als predikant ziet Willemsen zichzelf als 'orthodox met een brede horizon'. "Ik voel me het meest thuis in het orthodoxe deel van de kerk; het deel dat de Bijbel als een betrouwbaar boek beschouwt, een kompas voor het leven waarin we Gods stem kunnen horen. Het is geen puur menselijk boek. Over die brede horizon: ik wil mij niet opsluiten in een klein kringetje, maar het is mijn intentie om via mijn eigen identiteit een positieve inbreng te hebben rond vragen die ons in deze tijd en samenleving allemaal aangaan."

Een predikant zijn in een verpleeg- en verzorgingstehuis is anders dan in een reguliere gemeente, meent Willemsen "Het is een smalle doelgroep qua gezondheid en leeftijd waardoor je specifiek op die doelgroep toegerust moet zijn, maar aan de andere kant is het ook juist een heel brede doelgroep qua kerkelijke achtergrond. Er zijn verschillen in levensbeschouwelijke identiteit; er zijn ook bewoners die niet geloven."

De Engelenburgh is zijn eerste standplaats als predikant. Willemsen denkt niet actief na over een toekomst als gemeentepredikant. "Dit is nu op mijn pad terechtgekomen. Alle puzzelstukjes vielen op zijn plaats; met mijn studieachtergrond is dit een plek waar ik mij op een zinvolle manier kan inzetten. Ik vertrouw erop dat de Heilige Geest mij ook in de toekomst zal leiden, maar voorlopig zit ik bij De Engelenburgh op mijn plaats."

Meer berichten