Co Keulstra is, op z'n Veens gezegd, 'bar trots' op zijn eerste pennenvrucht. Het boek is vandaag gepresenteerd bij Boekhandel van Kooten en is ook te koop bij Primera Van Walsem. (Foto: Martin Brink/Rijnpost)
Co Keulstra is, op z'n Veens gezegd, 'bar trots' op zijn eerste pennenvrucht. Het boek is vandaag gepresenteerd bij Boekhandel van Kooten en is ook te koop bij Primera Van Walsem. (Foto: Martin Brink/Rijnpost) (Foto: )

Co Keulstra brengt boek over Veenendalers uit

Door Martin Brink

Veenendaal - Wie had dat ooit gedacht: een eigen boek op de markt brengen. Co Keulstra, bijna een kwart eeuw aan De Rijnpost verbonden, zeer zeker niet! ''Ik had op de Boerselandseschool een vijf min voor taal!,'' bekent hij. Het is allemaal zo gelopen. Het leven komt zoals het komt. Feit is dat Co een ondernemende man is met een kleurrijke achtergrond. Hij gaat zeker niet bij de pakken neerzitten, ook al lacht het leven soms even niet toe. Met zijn Jannie woont hij al jaren onbezorgd in Veenendaal-zuid. Hij geniet van zijn (klein)kinderen en gaat al negen jaar met Bolderman Reizen op pad (''Zóóó'n organisatie! We zijn er dik mee!''). Hij reist nu half Europa door. Beter gezegd: hij laat zich graag vervoeren én verrassen. De mooiste plekje bezoeken en verblijven in de fijnste hotels. Neem daarbij ook het altijd prettige gezelschap en de vakantie is weer top. Maar dat onbezorgde is niet altijd zo geweest. Misschien is het wel dáárom dat hij zich zo goed kan inleven in de situatie van anderen.

Dat inlevingsvermogen leidt soms tot wat droeve herinneringen bij zijn gesprekspartners. Met velen bouwde hij een goede band op. Dat alles resulteert nu in het boek 'Levens Verhalen. Mooie verhalen van en over Veenendalers' dat vandaag bij Boekhandel Van Kooten is gepresenteerd. Het eerste exemplaar reikte hij uit aan Aart van de Weerd die uiteraard ook zelf in het boek voorkomt. Van de Weerd was ruim veertig jaar leerkracht aan de Beatrixschool en is nog steeds bestuurslid van de Stichting Oranjedag. In het boek vertelt hij over de vele hoogtepunten uit zijn leven.

Tevreden

Co is best fier op zijn eerste pennenvrucht. Hij is er tevreden mee. Vooral nu hij zelf heeft ervaren hoeveel werk het is om een boek op de markt te brengen. Het resultaat mag er zijn: 242 bladzijden met levensverhalen van 23 meest uiteenlopende Veenendalers. Helaas zijn er al drie overleden, maar dat is niet vreemd voor wie weet dat tussen het opnemen van het verhaal en het in druk verschijnen ervan, een behoorlijke tijd ligt.
Bovendien zijn veel geïnterviewden 'voor de oorlog van huis gegaan' en dan gaan de jaren tellen. Co: ''Vergis je niet. Het is naar de mensen toegaan en vaak nog een paar keer terugkomen om van alles bespreken. Dat kost ontzettend veel tijd.'' Bij ouderen merkte hij: ''Die oorlog, hé. Dat is een rode draad in hun leven.'' Hij tekende op wat ze hebben meegemaakt. Zelf is Co van 1947 maar hij kan het zich allemaal levendig voorstellen.
Hoe is het toch begonnen? ''Ik maakte voor de krant een verhaal over Bertha Gaasbeek. Zij breide truien voor Moldavië. Ze vertelde over haar jeugd aan de Parallelweg waar hij ouders een buurtwinkeltje hadden. Ik kan maar een klein deel van haar verhaal kwijt in de krant. Toen dacht ik: het zou mooi zijn als er een compleet verhaal in een boek verschijnt. Zo is het begonnen. Dan ga je zoeken naar gesprekspartners en kom je snel verder.''

Saaiste straat

Co heeft een bont gezelschap bij elkaar gevonden: veel mensen uit de sport, uit de politiek en de muziek. Maar ook personen die in het bedrijfsleven de nodige sporen hebben verdiend. De meesten zijn relatief gewone mensen met een gewoon verhaal. Het zouden zomaar 'Jan en Truus Diepeveen' van de W.C. Beeremanstraat kunnen zijn, om de plaatselijke variant van 'de gewone man' te noemen. En daarover gesproken. Schrijfster Geesje van Geerenstein noemde deze straat én de Mr Heemskerkstraat respectievelijk Coronation Street en de 'meest saaie straat van Veenendaal'. Dat was in het undergroundblad De Veense (1982-1985). Achter die naam zat Rein Bijkerk. Co onthult dit gegeven in zijn interview met Rein. Deze Veenendaler blijkt een kleurrijk figuur en vertelt over zijn komst naar het toenmalige dorp en zijn roeping om de boel eens flink op te schudden. Tegenwoordig is hij een gevierd militair historicus die zelfs op de KMA in Breda gastlessen geeft.
Ook Jan Vermeer is zo'n ondernemend type. Als man 'uit de klei' vestigde hij zich in 't Veen en ging werken bij Tante Pos. Hij werd de meest bekende postbode van Veenendaal, deed veel presentaties op scholen en leidde hij met plezier groepen op het postkantoor rond. Hij werd raadslid voor de SGP maar bedankte er later voor. Daarover vertelt hij uitgebreid en ook over de teleurstellingen in de plaatselijke politiek. In dat wespennest zie je Jan niet meer terug. Tegenwoordig kruipt hij liever in een saucijzenbroodje. Hoe? Dat staat in het boek.
Het boek leverde veel verrassingen op. Zo wist hij weinig over de tijd in Indonesië van zijn vader Wim Sukkel (1927-1990), die zich evenals Co na 1972 Keulstra als achternaam aannam. ''Hij vertelde er nooit over. Ik ben langs mijn ooms gegaan. Die konden er nog wat meer over zeggen.'' Zo kwam langzaamaan een beeld over zijn vader tevoorschijn die zijn roots in de Breje Gang had, de nu verdwenen Van de Pollstraat.

Jaap van de Pol

Jaap van de Pol is geboren en getogen in het oude Gelderse deel van Veenendaal. Hij vraagt zich nog steeds af waarom Veenendaal één geheel moest worden. ''We hadden toch alles,'' zegt hij in zijn hoofdstuk. Hij vertelt over zijn leven, de oorlog, en zijn huidige werkzaamheden bij het bezoekerscentrum van Grebbelinie in 't Vizier op de grens van Woudenberg en Scherpenzeel. En zo zijn er nog vele anderen. Zoals Eep Smit de etherpiraat, Gerda Spaan van het danscentrum, Frans Davelaar de bouwvakker en vakbondsman, Lien Hannisse van de zaadhandel, Ger van Jaarsveld die onder meer mede-oprichter van de korfbalvereniging was, muzikant Dolf Brouwers en Mister Avondvierdaagse Rein Breekveldt.
Co vindt dat zijn verhalen en verhaaltrant uniek zijn, niet te vergelijken met andere schrijvers. ''Kijk, Sjoerd de Jong liet ook mensen vertellen maar hij nam maar een klein deel uit het leven van de personen. Ik probeer het juist helemaal te beschrijven.'' Het uitgeven van het boek ging met vallen en opstaan. Aangeschreven uitgevers reageerden afwijzend. Eén wilde het wel doen maar dan moest de schrijver eerst met een fors bedrag over de brug komen. Uiteindelijk besloot hij het maar zelf uit te geven. ''Ik weet nu hoe het werkt. Bij een volgende deel zal het vast wel sneller gaan. Maar eerst maar de verkoop afwachten voordat we aan een nieuw boek beginnen''.

Avontuur

Een boek uitgeven bleek een avontuur. Dat pad had Co nog niet eerder bewandeld, hoewel hij van veel markten thuis is. Hij werkte op de Scheepjeswolfabriek, de VSW, bij een opslagbedrijf in Rhenen, werd marinier, ging naar de tapijtfabriek in Scherpenzeel en startte met een compagnon een meubelhandel aan de hoek van de Zandstraat met de Julianastraat. Later begon hij een meubelzaak in Arnhem en startte hij in de Miropassage, naast Broodje Buffel, een Engelse pub. Toen bleek dat hij de beste klant van zijn eigen zaak was, gooide hij het over een andere boeg. Co ging werken bij de Boxal-fabriek. Hij zou er tot aan zijn pensioen 24 jaar blijven.

Eigen uitgave

'Levens Verhalen. Mooie verhalen van en over Veenendalers' is een eigen uitgave van Co Keulstra. Hij heeft er 250 stuks van laten drukken. Het boek voor voor 19,95 euro te koop bij Van Kooten aan de Zandstraat en bij Van Walsem aan het dr Slotemaker de Bruineplein.

Meer berichten