Logo rijnpost.nl

Teus van Nieuwamerongen over 'zijn' dierenkampje in Dragonder

Herkent u hem nog: de oud-beheerder van het Dragonder Dierenkampje? Hij ziet met spanning uit naar de komende ontwikkelingen in zijn voormalige tweede thuis. (Foto: Gerjan van Capellen)
Herkent u hem nog: de oud-beheerder van het Dragonder Dierenkampje? Hij ziet met spanning uit naar de komende ontwikkelingen in zijn voormalige tweede thuis. (Foto: Gerjan van Capellen) (Foto: )

Door Gertjan van Capellen

Veenendaal - 'Metamorfose voor dierenkampje Dragonder in Veenendaal', kopte de Gelderlander eind 2016. Toen werd de bouw van de theeschenkerij, compleet met moderne stalruimte voor dieren gerund door verstandelijk gehandicapten, voorlopig uitgesteld. Dat er iets op handen is wel duidelijk gezien de tekeningen die deze krant onder ogen kreeg. Het groene licht is in afwachting van de gemeente Veenendaal.

Maar de grote vraag bleef altijd: blijft het dierenkampje wel bestaan? Er werd chronisch bezuinigd door de gemeente, het liep als een rode draad door het bestaan van het kampje heen. Zelfs het speldje, waar de beheerder na 40 jaar dienstverband recht op had, kwam er niet. Halverwege de jaren tachtig waagde het college van B en W voor te stellen om het hele dierenkampje op te heffen. Gelukkig besliste de raad anders naar aanleiding van protesten uit de bevolking. Nu, na 41 jaar dierenkampje Dragonder wacht alsnog de slopershamer voor het oude beheerdersgebouw.

Opmerkelijk is wel dat de allereerste gedachte die de gemeenteraad halverwege de jaren zeventig opperde, kunnen lezen we in oude krantenartikelen. Dat was voor een ... theetuin!
Hij groeide op tussen de dieren. Als er een zeug moest jongen zat hij erbij. Op de boerderij bij zijn ouders aan de Haspel, nabij de Slaperdijk, leerde hij ermee omgaan. Teus van Nieuwamerongen (74), woonachtig aan de Patrimoniumlaan, had geen hobby's, Teus had beesten. Dat werd begrepen bij de gemeente. Hij werd de vaste man van het Dragonderdierenkampje. Wie dierenkampje zei, die zei Teus.

Gisteren

Teus kende iedereen en iedereen kende Teus. Maar liefst 25 jaar was hij er de beheerder. Hij praat er nog zo graag over alsof hij er gisteren zijn laatste dag er beleefde. ''Wat is er heerlijker je onder te dompelen in de comfortzone van je verleden. Mijn hobby is mijn werk geworden", begint Teus zijn verhaal. "Dieren waren mijn lust in mijn leven. Dat heb ik van mijn vader. Van hem heb ik veel geleerd zowel over beesten als over tuinbouw. We hebben zelfs samen bij van Ginkel Groenvoorziening gewerkt. Dat was na mijn lagere school tijd waarna ik ook voor het diploma tuinbouw in Wageningen slaagde. In 1967 kwam ik in dienst bij de gemeente Veenendaal, eerst in de plantsoenendienst en in 1984 in het dierenkampje Dragonder dat eind september 1977 werd opengesteld.
Ook een groot deel van het Dragonderpark hoorde daarbij. Hier werden ook de schapen los gelaten", aldus Teus die er als een gediplomeerde schaapherder op toe zag dat de beesten er geen gras over lieten groeien.

Jos Schilte

"Dat het dierenkampje er kwam in 1977", gaat Teus verder, "hebben we onder andere te danken aan Jos Schilte, die toen opbouwwerker was, en vertegenwoordigers van verschillende wijkgemeenschappen. Gek genoeg was er weinig belangstelling bij de opening.
Zelfs het gemeentebestuur liet het afweten. De bedoeling was dat het een kinderboerderij zou worden. Echter ontbrak daar het geld voor. Het werd een kampje. En van dat kampje ben ik dus 25 jaar beheerder geweest waar ook klein onderhoud aan te pas kwam. Grote klussen werden door externe bedrijven uitgevoerd. Mijn dagtaak bestond uit het verzorgen van de dieren, hokken schoon maken en s 'winters het kampje en park sneeuw- en ijsvrij maken. Wat ik er mooi aan vond was dat als ik 's morgens kwam, de schapen die los in het park liepen, begonnen te blèren. Wat het kampje ook leuk maakte was tijdens het schapenscheren, met Pasen het paaseieren zoeken waarbij een verklede paashaas was opgetrommeld en tijdens dierendag. Op zo'n dag waren er zeker 450 kinderen binnen. Die activiteiten maakte het tot een gezellige beestenboel.''

Rondleidingen

''Ook de rondleidingen met scholen en gehandicapten maakten het leuk. Nachtwerk kwam ook voor. Het gekke met schapen is dat lammetjes vaak 's nachts worden geboren. En hup daar ging Teus weer. Hetzelfde gebeurde met de ezel. Meestal was ik erop tijd bij", weet Teus.
"Maar het was niet altijd rozengeur zeker als het bezuinigingen betrof. Zo voerden de kinderen uit Dragonder in 1987 actie tot behoud van dit enige Veenendaalse dierenkampje. De jeugdigen roerden zich en hielden een handtekeningactie en posteerden ze zich in het kampje. De aangeboden handtekeningen nam ik niet in ontvangst. Ik verwees ze door naar een raadslid", aldus Teus die tegenover bezoekers altijd wel een vriendelijk woord klaar had, maar zich nu even niet geroepen voelde.

Geen goed woord

Voor bezuinigingen van de gemeente had Teus geen goed woord over: "Terwijl er zoveel geld naar andere zaken ging werd het dierenkampje als mikpunt genomen, zo leek het wel. Ook vaste bezoekers vroegen zich dat af. Het kampje werd mijn inziens niet duurder.
Er kwam in een bepaald jaar zelfs geen dierenarts aan te pas. In de winter werd het dierenbestand op peil gehouden, er kwamen geen beesten bij. Zo had ik geldbesparingen in gedachten zoals een voerautomaat en ijsverkoop in de zomer.''

Uitbreiding

''Ik pleitte juist voor uitbreiding met een zeug en een schuildak voor bezoekers. Het liefst had ik hier een kinderboerderij gezien zoals in Ede. Hier werd het te klein. Op een kinderboerderij komen de kinderen toch meer in contact met de natuur. Vanwege de kosten dat dat met zich meebrengt kwam daar helaas niets van terecht en werd het dus een dierenkampje", herinnert Teus zich. Hij kwam in het kampje terecht door ziekte van een collega. In het kampje trof hij op dat moment een zestal schapen, vijf geiten, een paar kippen, duiven, kanaries, parkieten, pauwen, ganzen en een ezel aan. Dit dier werd nog geschonken door Louis Circel die de Niveaubeurzen in Veenendaal organiseerde.

Trekpleister

Het kampje werd een trekpleister voor kinderen uit Veenendaal en soms uit omliggende plaatsen. "Of dat aan mij lag durf ik niet te zeggen", oppert hij met lach. "De zondagen en de woensdagmiddagen waren altijd het drukst bezocht. Op die dagen werden de beesten wel eens overvoerd. Nu ik al negen jaar met pensioen ben kennen de meeste mensen me nog wel. Voor velen ben je nog een bekende Veenendaler. Namen ben ik slecht in, maar gezichten kan ik goed onthouden", aldus de oud-beheerder.

Tweede huis

De hartenwens van Teus, een dierenkampje in Veenendaal-west, is in vervulling gegaan. Hij heeft altijd gedacht dat dat niet haalbaar zou zijn. Bezuinigingen vanuit de gemeente speelden daarbij een belangrijke rol. Uiteindelijk is het er in 2006 toch van gekomen! Het Dragonder dierenkampje was zijn tweede thuis. Teus en de kinderen sloten het dierenkampje in hun hart en later deden dat ook de gemeente en de politieke partijen. Bij deze wil Teus iedereen alsnog bedanken die samen met hem het dierenkamp Dragonder tot een succes hebben weten te maken. In een van de volgende edities van deze krant zal voorzitter Gerrit van de Weerd van Stichting Buitenzorg waar het dierenkamp, net als die in west, onder valt, zoals toegezegd, opening van zaken geven in een interview.

Meer berichten




Shopbox