Theatercollectief Physicus (Alle foto's: Martin Brink/Rijnpost en Hein Veld)
Theatercollectief Physicus (Alle foto's: Martin Brink/Rijnpost en Hein Veld)

Eerste Theater bij de Buren in Veenendaal werd een groot succes

Tekst: Martin Brink
Foto's: Martin Brink en Hein Veld


Veenendaal - ''Ik was een jaar of tien toen ik met mijn vriendje naar zijn opa ging. Die zette een plaatje van The Beatles op en ik was helemaal verkocht. Dat er uit zo'n klein zwart schijfje geluid kon komen, zo'n mooie muziek!''


Zomaar gehoord op de eerste Theater bij de Buren-sessie die zaterdag op 27 locaties en in 80 optredens, mooi verdeeld over heel Veenendaal, plaatsvond. Muziek, theater, poëzie en toneel wisselden elkaar af. Het publiek had een ruime keus. Bij de after-party 's avond in Stipplein werd bekend gemaakt dat in totaal ruim 1200 bezoekers het evenement hadden bezocht. de jongste deelnemer aan het festival was een 10-jarige pianiste, de oudste oudste persoon die zijn  huis openstelde was een bewoner van 80 jaar.

De eerste zinnen van dit verhaal worden verteld door de 16-jarige Veenendaalse Samira Serghini. Zij is helemaal in de ban te zijn van de jaren zestig-muziek en elk liedje liet ze vooraf gaan door een korte uitleg. Dat maakte het extra waardevol.  

Ban de Bom

Getooid met een heus Ban de Bom-speldje (wie kent en draagt dat nog?)  begeleidt ze zichzelf op een jaren zestig-gitaar bij Nelleke van Galen en Ger van Manen. Beiden hebben hun woonkamer aan de Rembrandtlaan 75 in Veenendaal-zuid wijd open gezet voor een sessie. Drie optredens van rond een half uur zijn er gepland. 
De eerste twee sessie trekken elk 15 personen, de laatste, waarbij ook een (door Albert Heijn gesponsord) wijntje wordt geschonken, is goed voor rond de 10 personen. Het is een knusse bedoening daar in zuid en voor het eerst in Veenendaal.

Katie Melua

Elders in Nederland  zijn er degelijke bijeenkomsten onder de naam 'Struinen in de Tuinen' of  "Gluren bij de Buren'. Samira zou samen  met Lieke optreden maar zij liet het om haar moverende redenen afweten.
Sam moet het dus alleen doen maar met haar eigen stemgeluid (gelijkend op die van de Iers/Britse zangeres Katie Melua) stal zij de harten van het publiek met songs van Bob Dylan, Neil Young en The Beatles.  

Herkenning 

Samira ('Sam') weet nog niet precies wat ze wil gaan doen. Meedoen aan één van de songwedstrijden op tv vindt ze maar niets. En hoe ze aan haar voorliefde voor de jaren 60 komt? ''Ze heeft het in ieder geval niet van mij,'' zegt haar moeder.
''Ik merk dat vooral mijn oudere publiek de liedjes herkennen en het leuk vinden,'' zegt ze. Om over haar toekomst aan toe te voegen: ''Eerst maar mijn opleiding aan het CSV afmaken. Ik hoop nog wel iets te kunnen doen aan een creatieve opleiding in Utrecht en Arnhem,'' stelt ze resoluut. En voortbordurend op de eerste vraag: ''Het zijn mooie liedjes uit die tijd. Mooie teksten ook die eigenlijk nog steeds gelden.'' Gastvrouw Nelleke van Galen was zo verrukt dat ze Sam meteen voor volgend jaar wil boeken.

Theatercollectief Physicus

Er was veel meer te zien en te horen, al gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat muziek de overhand had. ''En ik had ook graag iets gezien voor kinderen. Dan was er zeker meer keus geweest en zag je ook ouderen met kinderen.'' Dat stelt Femke Zwier, bij velen nog bekend als de juf in de jaren negentig van groep 1 en 2 van onder meer basisschool Het Baken I in Veenendaal West. 
Maar nu zette ze met haar man Roelof de huiskamer open aan de Buurtlaan-West 67. Daar traden de drie leden van het Theatercollectief Physicus op. Het zijn drie studenten aan een Amsterdamse theaterschool.
Eén van hen, Bas de Man, woont aan de Synagogestraat in Veenendaal en dat is meteen de link van hun deelname in deze plaats. 
Ze brachten een voorstelling waarover nagedacht moest worden. Liefde en haat waren de inspiratiebron die op een eigentijdse manier (met dans en gesproken woord) werden uitgebeeld in een setting van het huidige vaak negatieve nieuws. Niet voor iedereen was het begrijpelijk, gewaagd was het zeker. Liefde was de uiteindelijke oplossing van alles. Het was een zeer intensief optreden. 

Future Females

Meer toegankelijk was het optreden van de Future Females, een groep vrouwen uit Rhenen, ontstaan vanuit Popkoor Future en die vaak op feesten, jaarmarkten, braderieën en op Koningsdag optreden. De groep (dit keer bestaand uit zes vrouwen) brachten ballads, Engelstalige en Nederlandse liederen. 
Herkenbaar en mooi en helder gezongen. Gastheer Dirk Methorst (jawel, ooit een bekende fietsenmaker in Veenendaal) en zijn vrouw Hetty openden gastvrij hun voordeur aan Blauwgras 9 in Dragonder. De voormalige boerderij uit 1900 bood genoeg ruimte voor de toehoorders. 

Verrassing

Diederik Buddingh had aan de Kanaalweg 10 nog een verrassing in petto. Vlak voor het optreden van zangeres Hanna van Braak nam steenhouwer Buddingh zelf de microfoon ter hand en bracht een lofzang op Theater bij de Buren. Voor velen een complete verrassing, maar voor wie weet dat hij al geruime tijd zingt in het Amerongse koor VoiceMail niet geheel vreemd. 

Groot succes

Zo werden in elke huiskamer bij elk optreden gemiddeld tussen de 15 en 20 personen genoteerd en daarmee kan het festijn gerust als groot succes worden bestempeld!
Uitschieters zijn er natuurlijk altijd. Het laatste optreden om klokslag half vijf bij Jaap en Bertha van Beek aan de Munnikenweg 121 noteerde zelf 53 bezoekers! ''De mensen gaven het aan elkaar door dat het zo'n goed optreden was,'' vertelde Bertha later. ''Ondank dat we aan de voordeur het bordje 'vol' hadden hangen, kwamen ze toch achterom. Het kon maar wel staan, heb ik gezegd.''
Een unicum en een mooie afsluiting voor de eerste editie van Theater bij de Buren én natuurlijk voor de optredende close harmony-groep The Ridge. 

Meer berichten




Shopbox