Logo rijnpost.nl


Bep de Kamper uit Veenendaal (l) en evacué Ineke van der Welle uit Zierikzee: vriendinnen voor het leven. (Foto: familiearchief)
Bep de Kamper uit Veenendaal (l) en evacué Ineke van der Welle uit Zierikzee: vriendinnen voor het leven. (Foto: familiearchief)

Familie vindt na ramp in Zeeland onderdak in Veenendaal

Veenendaal - Tijdens de watersnoodramp in 1953 kwamen er 1863 mensen om het leven en moesten er duizenden burgers geëvacueerd worden. Veenendaal nam 400 evacués op, die in eerste instantie werden opgevangen werden in gebouw Eltheto aan de Fluitersstraat. Drie evacués kwamen bij het gezin van Hendrik en Aaltje de Kamper aan de Spoorlaan terecht. Na 65 jaar houden beide families nog steeds contact met elkaar.

Bep de Kamper was in 1953 veertien jaar en herinnert zich die tijd nog al te goed: "Via de gemeente of de kerk had vader zich aangemeld om eventueel evacués op te nemen. Dat had hij in de oorlog ook al gedaan. Het gezin Van der Welle kwam bij ons terecht. Hun dochter Ineke was toen 7 jaar.''

Inschikken

Bep vertelt verder: ''Wij hadden wel een groot gezin met 8 kinderen, maar zij konden er nog wel bij. Het was gewoon een beetje inschikken. Ineke sliep in hetzelfde bed als ik en mijn zuster. Dat vonden we heel normaal. Ik zat in die tijd op de ULO en Ineke ging naar de Patrimoniumschool. We zijn samen nog kleding wezen kopen en we speelden ook veel met elkaar. We hebben altijd contact gehouden."

De familie Van der Welle woonde op Schouwen-Duiveland, in Zierikzee, toen de dijken doorbraken. Het gezin werd opgevangen door de familie De Kamper en bleef er ruim 4 maanden. Daarna gingen ze naar Numansdorp, waar ze opgevangen werden door familie. Het duurde tot eind 1953 voor het gezin weer hun eigen huis konden betrekken. Ineke en Bep konden het goed met elkaar vinden en de band werd door de jaren heen steeds hechter.
Bep de Kamper: "Na de ramp zijn we vaak naar Zeeland geweest. Dat was in die tijd nog een hele reis, we moesten toen nog overvaren. De afstand was erg groot. Ook ben ik eens met enkele vriendinnen op de fiets naar Zierikzee geweest, een heel avontuur. Later is Ineke als verpleegkundige gaan werken in deze omgeving, onder andere in Amersfoort.''

Amersfoort

''Toen hadden we regelmatig contact met elkaar. Ook bij de geboorte van onze kinderen, bij bruiloften en bij begrafenissen kwamen we bijeen. Natuurlijk, iedereen had zijn werk en gezin, maar het contact is altijd gebleven."

Ineke is later gelukkig getrouwd met een man uit Zierikzee. Bep en Ineke zagen elkaar bij verjaardagen, bij de geboorte van hun kinderen of ze gingen samen een dagje uit als ze vrij waren van hun werk. Nu is de afstand geen probleem meer. Er is telefoon, internet en: "In twee uur tijds ben ik in Zeeland, die afstand is nu wel te overbruggen. En sinds we zijn gepensioneerd, hebben we alle tijd om elkaar te ontmoeten. Dat zullen we dan ook zeker blijven doen."

reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox