Foto: Martin Brink

Column door Willem de Vos, rector CLV: ‘Kiekjes’

‘’Toen dat verschrikkelijke virus zich net had geopenbaard, had ik een column klaar over een zelfbedacht virus: het fotonavirus. Dat zou ieder plaatje waar het mee in contact kwam voorgoed uitwissen en uiteindelijk leiden tot een beeldloze samenleving.
Daar kan je je toch geen voorstelling van maken? Alle fotoalbums leeg, Instagram op zwart, Tik Tok leeg, geen foto’s meer op je smartphone, alle billboards en folders zonder beeld, Snapchat zonder kiekjes (want ‘snap’ betekent gewoon ‘kiekje’).
Maar omdat de dreiging van dat andere virus maar toenam, heb ik de column niet ingestuurd. Misschien krijgt u hem nog te lezen in betere tijden.

Ik moest er weer aan denken toen ik kortgeleden het lijdend voorwerp was van een heuse fotoshoot. Voor de zit-sta-fauteuils van een prominent merk? Een deur in je ligbad? Of het gemak van een traplift? Campers voor vitalo’s?
Nee, gewoon voor de voltooiing van onze nieuwbouw.
De firma die ons project begeleidt, wil er een artikel aan wijden in haar relatiemagazine. Bepaald geen knullig clubblaadje, maar een magazine op A3-formaat.

Na het uitvoerige interview stond de vakfotograaf opgesteld op de trap van 1 naar 2. Boven dit stuk staat ‘kiekje’, maar dat kon ik vergeten. Fotograaf Roger waarschuwde al dat hij behoorlijk pinnig kon zijn in zijn aanwijzingen.
Strakke afspraken over houding en gelaatsuitdrukking, mijn voeten op de breedte die ook koorzangers aanhouden (‘hoofd omhoog alsof je aan een staartje op je kruin omhooggetrokken wordt, voeten op schouderbreedte, heupen ontspannen’).
Het hoofd niet schuin, zoals mijn vader altijd deed.
En dan draaien vanuit de heupen, naar de camera toe of juist ervan af. Vrolijk kijkend zoals afgesproken. Met een bouwattribuut in beide knuisten. Alsof ik ooit een fysieke bijdrage aan de wording van het gebouw heb geleverd.
Tjonge, wat een aandacht voor licht, compositie, houding, achtergrond. En een fotograaf moet ook nog lenig zijn om bij iedere stand van de camera in de zoeker te kunnen kijken.
Eindeloze testopnamen vanuit alle mogelijke hoeken. Roger maakte meer dan 80 opnamen, om er uiteindelijk twee te kunnen leveren voor het bewuste artikel. Ik ben benieuwd naar het resultaat!
Iedereen maakt tegenwoordig foto’s, bijna duizend miljard per jaar over de hele wereld. Duizelingwekkende aantallen. Mijn bijdrage daaraan is bescheiden, want als ik een foto niet ergens voor nodig heb, denk ik er niet eens aan om hem te maken. Fotograferen is een vak.
Daar dacht de dame in het volgende verhaal anders over.
Zij bekeek vol bewondering een fototentoonstelling van een beroemde fotograaf en was ook echt onder de indruk. Toen zij de fotograaf ontmoette sprak zij haar bewondering uit en zei: ‘Prachtige foto’s, u moet wel hele goede camera’s hebben!’ De fotograaf glimlachte slechts.
Een paar weken later genoot hij bij haar thuis van een diner.
Na afloop zei hij: ‘Ik heb heerlijk gegeten, u moet wel hele goede pannen hebben!’ Die zat! Roger!’’

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden